Kimi insan için hayatında vermekte kolaydır, kimisi için ise zordur. Kime cömert denir? Başkalarına harcayabilen, kendinden verebilene… Bu özellikleri olan insanların hayatlarında kurduğu ilişkilerde mutlaka farkı oluşturan bir davranış olmaktadır. Kimi insan için kendinde olanı tutmak, paylaşmamak daha çekici gelebilir.
İnsanlar, cömertliği ve cimriliği daha çok maddi olarak görürler ancak maddi olan sadece bir kısmıdır. Bir çalışanın stajyer alması, o stajyerleri bir karşılık olmadan yetiştirmesi ve staj evraklarını doldurması cömertliktir. Ya da bir kişinin yalnız yaptığı yürüyüş esnasında, yanında olmayan arkadaşının sağlık problemlerini nasıl çözebileceğini düşünmesi bir konsantrasyon cömertliğidir.
Cimrilik ise, başkasına harcama yapamama durumudur. Bu özellikte olan insanlar ise daha bireysel yaşamaya doğru gitmektedirler, çünkü hiçbir zaman bencillikten bir bağ çıkmaz. Kişiler, kendilerini düşündüklerine inansalar bile, toplamda ilişkilerin zayıf olması çok daha büyük bir problem olmaktadır. Çünkü insan arkadaşlarını düşündüğü kadar, zamanla daha düşünceli arkadaşlar elde eder. Bu sayede kişi, hastalandığı vakitte, doğum-ölüm gibi durumlarda veya herhangi bir zorlu koşullar altında çevresinden destek alır. Çünkü zamanında cömertlik yaptığı insanlar, o destekleri vermek isteyeceklerdir. Cimrilik başta kazançlı gibi gözükse de toplamda insanı daha zorlu bir koşula doğru sürükler.
Maddiyatta da cömertlik ve cimriliğin sonuçları aynı olur. Bir ticarethanenin müşterisine ikram ettiği yemeğin, havalimanından alıp havalimanından bırakmasının, gerekli zamanlarda projeyi almak için fiyatı düşürmesi ve bayiye kendinden vazgeçirip kazandırması da örnek gösterilebilir. Bu davranışları sergileyen ticarethanelerin, kendisine daha vefalı, uzun soluklu, zor zamanlarda ödemeyi önden yaparak destek olabilen müşterileri olmaktadır. Ancak müşteriyle arasına çok sert barikat kuran, ikram ve destek konusunda geri duran ticarethanelerin ise müşterileri daha ufak bir avantaj ile karşılaşır karşılaşmaz tedarikçi değiştirebilmektedir.
İnsan karşı tarafı düşündükçe, ikram ettikçe, daha çok verebilen ve daha güçlü ilişkileri olan bir birey haline gelmektedir. Cömertlik, güçlü bağlar inşa eder.
29 Responses
Karşılık ümidi olmadan sadece başka insanın iyiliği için bir şey yapabilmek.
Almayacak müşteriye ikram edebilmek…
Zor bir sınav gerçekten 🙂
Bugüne kadar ekonomik kısım haricinde çok fazla bağlantı kullanmayı düşünmemiştim. Davranışla bağlamak ve ilişki boyutunda yorumlamak oldukça verimli olmuş. Yazanın ellerine sağlık.
Veren el alan elden üstündür.
ver ki veremediğini göre, al ki alamadığını gör !!!
Cömertliğin ve cimriliğin maddi olmayan boyutundan bahsedilmesi çok farklı ve etkileyici bir bakış açısı olmuş…
Kendinden verebilmeyi yapabildiğimiz müddetçe etrafımızda daha sıkı bağların oluşmasını sağlarız. Elinize sağlık çok faydalı bir yazı olmuş.
Alıştığımızın dışında bir cömertlik ve cimrilik bakış açısı kazandırdığınız için çok teşekkür ederim,oysa hep maddi diye düşünüyor insan.
Cömertin yemeği şifa, cimrinin yemeği….
Anlamamız için güzel ölçüler verilmiş. Kaleminize sağlık. İlişkilerde alacaklı olmak kiymetimizi arttiriyor gercekten 🙂
Cömertliğin sadece maddi bir kavram olmadığını bu kadar net ve somut örneklerle anlatmanız gerçekten etkileyici. “Konsantrasyon cömertliği” ifadesi benim için çok yeni ve düşündürücü bir bakış açısı oldu. İnsan ilişkilerinde vermenin sadece para veya hediyeyle sınırlı olmadığını, zamanımızı, dikkatimizi ve enerjimizi de paylaşabileceğimizi hatırlatması çok değerliydi.
Aynı cümleden etkilendim.“Konsantrasyon cömertliği”
Emeğinize sağlık yazı güzel olmuş fakat kafamda bazı soru işaretleri oluştu…
İki kavramı kıyaslayarak bir değerlendirme yapmak için aynı zeminde olmaları daha anlaşılır oluyor. Cömertlik verme,paylaşma ile ilgili olumlu bir özellik iken Cimrilik tutma, biriktirme ile ilgili olumsuz bir özellik. Ya olumlu olumsuz kıyası olsa ya da verme tutma gibi birbirinden farklı özelliklerin iki olumlu veya iki olumsuz yönleri kıyaslansa zihnim daha rahatlamış hissederdim.
“Bencillikten bağ çıkmaz”. İnsanın bencil olduğu yerleri bi durup düşünmesi iyi olacak…
Cömert olabilmek çok kıymetli kaybettiğim her yerde bencil olduğumu gördüm acı ama gerçek
“Ne verirsen elinle, o gider(gelir) seninle “🌴
Cömertlik ilişkilerimizdeki albenilerimizi arttıran önemli bir yönümüz.. güzel ölçülerin verildiği bir yazı olmuş..
İnsan başkasını düşünmeye başladığında hayatı değişmeye başlıyor. Sen dedikçe hayatta sana sen demeye başlıyor
İnsan sen dedikçe başkalarına iyilik yaptıkça hayatta sana iyilik yapmaya başlıyor.
Bencillikten bağ çıkmaz. Çünkü bağ karşılıklı ihtiyaç görmekle mumkun. Bencil insan sadece kendi ihtiyacına odaklıdır
Soyut düşünülmeyen konular üzerinden yapılan anlatım insanı farklı bir pencereden bakmayı sağlıyor. Düşünülesi bir yazı, teşekkürler
Ben bir zenginlerin birçoğunun cömert olduğunu gördüm, cömertlik iyidir 🙂
Vermek hayatta sana yeni bir kapı açıyor. sen verdikçe hayatta sana cömertlik yapıyor.
Bencillikten bağ çıkmaz. Çıkarı olmadan, karşılık beklemeden verebilmek bağı güçlendirir. Gerçekten çok bilinç açıcı bir yazı olmuş çok faydalı buldum alıp uygulamaya başladım bile 🙂
Cömert ve cimri kavramlarına bu zamana kadar sadece maddi boyuttan bakmışız. Zamanın bencilliği iyi bir farkındalık oluşturdu…
Cömertlik sadece bir davranış değil, sürdürülebilir ve sağlam bağlar kurmanın da temelidir.
Kanını bile ver(e)meyeni gördüm… :)) İnsan verebilmeli ki hem kendi hem de karşıdaki şifalanabilsin…
Cömertlik şükrü ve malı artırırken,
Cimrilik nankorlugü artirir ve teması azaltır
Bu hayatta verdiğin kadar varsın….
Vermenin soyutu da var değil mi? Cömertlik deyince ilk akla gelen maddi şeyler gerçekten. Merakını, ilgimi, canlılığımı, sevincimi paylaşarak cömert olabilirim.
Yazıyı okurken ‘Gerçekten ne kadar doğru!’ dedim içimden. ‘Cömertlik, güçlü bağlar inşa eder.’ cümlesi yazının en güzel özeti olmuş. Emeğinize sağlık. 🌸