“İnsan hayatta duygularıyla var olur. Duygusuz yaşayamaz ancakduygusunu yönetebilir.” diye başlamıştık bir önceki blog yazımızda. Bu yönetim ise ancak stratejiler bütünü ile meydana gelir. İnsan sadece bir şeyi iyi yaparak duygularını yönetemez. “Duygu Yönetimi 1” ve “Duygu Yönetimi 2” yazılarında ele aldığımız stratejileri gelin baştan sona ele alalım;
Olay yerine mesafe koyabilmek
Bir toplantı odasında meydana gelen hararetli bir tartışma varsa ve yavaş yavaş duygularının aktifleştiğini hissediyorsa, kişinin ilk yapması gerekenlerden biri olay yerine mesafe koyup dışarıda bir hava almaktır.
Ani kararlardan kaçınmak
İnsan duygusunun aktif olduğu dönemlerde bir de karar vermek isterse duyguları daha da aktifleşecektir. Tıpkı bir ebeveynin eve geldiği zaman her tarafı dağınık görüp çocuğuna yanlış tepki vermesi gibi. Evet bir hata söz konusu, ama yanlış tepki ile hatadan daha yanlış bir tepki meydana gelebiliyor. Ya da bir çiftin tartışma esnasında “tatili bırakalım dönelim evimize o zaman!” diye birbirine çıkışması… Evet, duygularımız zaman zaman aktifleşir ancak bu aktifleşen duygular ile karar vermeye çalışmak ateşe köz getirmek gibi olacaktır.
Sorularla düşünmek
İnsanoğluna en zor gelen şeylerden biri de kendisine soru sormasıdır. Müdür ile bir tartışma yaşandı, benim gereksiz çıkış yaptığım bir yer var mıydı? Şu an tartışsak bile daha önce bana faydasının dokunduğu yerler var mı? Yarın yine beraber mi çalışacağız? Kötü yanları gibi iyi yanları da var mı? Bu tip sorular, kişinin bir şeyi kafasında kurmasını ve duygularını aktifleştirmesini önleyecektir. Çünkü insan zihni irdeleme ve gerçek ile soğur ve gereksiz duyguları törpülenir.
Bu bloğumuzda ele aldığımız yeni strateji ise;
Zihinsel meşguliyet
İnsanların en çok hataya düştükleri yerlerden birisi de olaylardan sonra yüksek duyguları bir türlü dengeye getirememektir. Örnek olarak; bir insanın haksız olarak işten çıkarıldıktan sonra günlerce evinde ateş püskürmesi diyebiliriz. Kişi bu durumda haklı bile olsa bazı tepkileri haksız noktalara ulaşabilmektedir. Aynı olayı sürekli hatırlayıp, uzun süreli gerginlikler insanların normal şartlar altında yapmayacağı davranışları yapmaya sevk edebilir. Bunun sebebi ise duygusu aktif olan bireyin zihinsel herhangi bir meşguliyeti olmamasıdır. İnsanlar, duygularını aktifleştirecek olaylardan sonra eğer konsantrasyonunu farklı yere vermeyi başarırlarsa duygularını dengeye getirebilirler. Fiziksel meşguliyet de çok kıymetli olsa da kişinin yoğun duyguları dengeye getirebilmesi için farklı konularda üretimle zihnin meşgul olması gerekmektedir.
